فروهر

ایستادن کنار جنگل در شامگاه برفی

le0 — Tue, 05 Aug 2008 16:26:18 GMT

جنگل کیست این؟ گمانم بد‌‌انم.

خانه‌اش اما د‌‌ر آباد‌‌ی است.

مرا نمی‌بیند‌‌ اینجا می‌ایستم

تا جنگلش را تماشا کنم که برف می‌گیرد‌‌.

اسب کوچکم خیال می‌کند‌‌ عجیب است

جایی بایستم که مزرعه نیست

جایی میان جنگل و آبگیر یخ‌زد‌‌ه

د‌‌ر تاریک‌ترین شامگاه سال.

زنگوله‌های افسارش را تکان می‌د‌‌هد‌‌

مباد‌‌ا اشتباه کرد‌‌ه باشم.

تنها صد‌‌ای د‌‌یگر اینجا

صد‌‌ای باد‌‌ نرم است و برف‌های مخملی.

جنگل، زیبا است، تاریک و ژرف؛

اما وعد‌‌ه‌ها د‌‌ارم که باید‌‌ وفا کنم

و فرسنگ‌ها باید‌‌ بروم پیش از آنکه بخوابم

و فرسنگ‌ها باید‌‌ بروم پیش از آنکه بخوابم.

7مرداد

le0 — Sun, 27 Jul 2008 09:35:18 GMT

۷مرداد تولدم مبارک.

تولدم مبارکککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککک.

خوش اومدی عزیزم به تولدم...

گیلیلیلی برقصیم..

حالا کیک بخوریم.

خوب دیگه تولد تموم شد
برین خونه هاتون.....

پنجره‌ی مهتابی را بسته‌ام

le0 — Fri, 27 Jun 2008 16:14:22 GMT

پنجره‌ی مهتابی را بسته‌ام
چرا که نمی‌خواهم زاری‌ها را بشنوم.
با این همه، از پس دیوارهای خاکستر
هیچ به جز زاری نمی‌توان شنید.
فرشته‌گانی که آواز بخوانند انگشت شمارند
سگانی که بلایند انگشت شمارند
هزار ساز در کف من می‌گنجد.

اما زاری سگی سترگ است
اما زاری فرشته‌یی سترگ است
زاری سازی سترگ است.
زاری باد را به سر نیزه زخم می‌زند
و به جز زاری هیچ نمی‌توان شنید.

کتاب شازده کوچولو

le0 — Wed, 04 Jun 2008 14:34:18 GMT

کتاب شازده کوچولو(ترجمه ی احمد شاملو)

ده قانون انسان بودن

le0 — Sun, 01 Jun 2008 10:21:18 GMT

ده قانون انسان بودن

قانون يكم: به شما جسمي داده مي شود. چه جسمتان را دوست داشته يا از

آن متنفر باشيد، بايد بدانيد كه در طول زندگي در دنياي خاكي با شماست

قانون دوم: با دوستان مواجه مي شويد. در مدرسه اي غير رسمي و تمام

وقت نام نويسي كرده ايد كه «زندگي» نام دارد. در اين مدرسه هر روز

فرصت يادگيري دروس را داريد. چه اين درسها را دوست داشته باشيد

چه از آن بدتان بيايد، بايد به عنوان بخشي از برنامه آموزشي برايشان

طرح ريزي كنيد

قانون سوم: اشتباه وجود ندارد، تنها درس است. رشد فرآيند آزمايش

است، يك سلسله دادرسي، خطا و پيروزي هاي گهگاهي، آزمايشهاي

ناكام نيز به همان اندازه آزمايشهاي موفق بخشي از فرآيند رشد هستند

قانون چهارم: درس آنقدر تكرار ميشود تا آموخته شود. درسها در اشكال

مختلف آنقدر تكرار مي شوند تا آنها را بياموزيد. وقتي آموختيد ميتوانيد

درس بعدي را شروع كنيد

قانون پنجم: آموختن پايان ندارد. هيچ بخشي از زندگي نيست كه درسي

نباشد. اگر زنده هستيد درسهايتان را نيز بايد بياموزيد

قانون ششم: جايي بهتر از اينجا و اكنون نيست. وقتي «آنجاي» شما يك

«اينجا» مي شود به «آنجا»يي مي رسيد كه به نظر از «اينجا»ي فعلي

تان بهتر است

قانون هفتم: ديگران فقط آينه شما هستند. نمي توانيد از چيزي در ديگران

خوشتان بيايد يا بدتان بيايد، مگر آنكه منعكس كننده چيزي باشد كه درباره

خودتان مي پسنديد يا از آن بدتان مي آيد

قانون هشتم: انتخاب چگونه زندگي كردن با شماست. همه ابزار و منابع

مورد نياز را در اختيار داريد، اينكه با آنها چه مي كنيد بستگي به خودتان

دارد

قانون نهم: جوابهايتان در وجود خودتان است. تنها كاري كه بايد بكنيد اين

است كه نگاه كنيد، گوش بدهيد و اعتماد كنيد

قانون دهم: تمام اينها را در بدو تولد فراموش مي كنيد. اگر مشكلات

دانستني هاي درون را از ميان برداريد، همه اينها را به خاطر خواهيد

آورد

من

le0 — Tue, 27 May 2008 17:02:18 GMT

دوسسسسسسسسسسسسسسست دارم.

داستان کوتاه

le0 — Sun, 25 May 2008 07:21:18 GMT

داستان کوتاه

مردی دختر سه ساله ای داشت. روزی مرد به خانه آمد و دید که دخترش

گرا نترین کاغذ زرورق کتابخانه او را برای آرایش یک جعبه کودکانه

هدرداده است. مرد دخترش را به خاطر اینکه کاغذ زرورق گرانبهایش

را به هدر داده است تنبیه کرد و دخترک آن شب را با گریه به بستر رفت

و خوابید. روز بعد مرد وقتی از خواب بیدار شد دید دخترش بالای سرش

نشسته و آن جعبه زرورق شده را به سمت او دراز کرده است. مرد تازه

متوجه شد که آن روز، روز تولدش است و دخترش زرورقها رابرای

هدیه تولدش مصرف کرده است. او با شرمندگی دخترش را بوسید و جعبه

را از او گرفت و در جعبه را باز کرد. اما با کمال تعجب دید که جعبه

خالی است. مرد بار دیگر عصبانی شد به دخترش گفت که جعبه خالی

هدیه نیست و باید چیزی درون آن قرار داد. اما دخترک با تعجب به پدر

خیره شد و به او گفت که نزدیک به هزار بوسه در داخل جعبه قرار داده

است تا هر وقت غمگین بود یک بوسه از جعبه بیرون آورد و بداند که

دخترش چقدردوستش دارد!

صدای پای.............. .

le0 — Sun, 18 May 2008 09:24:18 GMT

این جهان

پر از صدای حرکت

پاهای مردمی است

که همچنان که تو را می بوسند

طناب دار تو را می بافند.

حکمت خدا..... .

le0 — Tue, 13 May 2008 08:54:18 GMT

            تنها نجات یافته کشتی، اکنون به ساحل این جزیره دور افتاده، افتاده
بود.
            او هر روز را به امید کشتی نجات، ساحل را و افق را به تماشا می نشست.
            سرانجام خسته و نا امید، از تخته پاره ها كلبه ای ساخت تا خود را از
            خطرات مصون بدارد و در آن لختی بیاساید.
            اما هنگامی که در اولین شب آرامش در جستجوی غذا بود، از دور دید كه
            كلبه اش در حال سوختن است و دودی از آن به آسمان می رود.
            بدترین اتفاق ممكن افتاده و همه چیز از دست رفته بود.
            از شدت خشم و اندوه در جا خشك اش زد. فریاد زد:
            « خدایــــــــــــا! چطور راضی شدی با من چنین كاری بكنی؟ »
            صبح روز بعد با صدای بوق كشتی ای كه به ساحل نزدیك می شد از خواب پرید.

            كشتی ای آمده بود تا نجاتش دهد. مرد خسته، و حیران بود.
            نجات دهندگان می گفتند:
            "خدا خواست که ما دیشب آن آتشی را که روشن کرده بودی ببینیم"

نابینا و ماه

le0 — Tue, 15 Apr 2008 09:56:18 GMT

نابینا و ماه

- نابينا به ماه گفت: دوستت دارم .

ــ ماه گفت: چه طوري؟ تو که نمي بيني .

ــ نابينا گفت: چون نمي بينمت دوستت دارم .

ــ ماه گفت: چرا؟

ــ نابينا گفت: اگر مي ديدمت عاشق زيباييت مي شدم

ولي حالا که نمي بينمت عاشق خودت هستم.